DENEYİMLERİM Mİ HAYATIM... HAYATIM MI DENEYİMLERİM...
Bisiklete binmeyi bilmediğim dönemlerimi hatırlıyorum. İçimde bir ses bisiklete binmeyi nasıl öğreneceğim ki... Tehlikeli mi ki... ya düşersem... ya öğrenemezsem... diye sorular sorardı. Bu tekrarlayan sorularla iç sesim korkmama, endişelenmeme ve bana engel olmaya başlamıştı. Denemeden bilemezdim... Başkaları bisiklete binebiliyorsa ben de yapabilirim, onlardan ne farkım var diye düşünmeye başlamıştım. Farkım, içimde zihnimdeki tekrar eden seslerdi. Sonunda denedim.
İlk bisiklete binmeyi denediğimde dengede kalmayı deneyimledim ve öğrendim. Diğer bisiklet deneyimimde dengede kalmanın üzerine frenleri kontrol etmeyi öğrendim. Sonraki deneyimimde dengende kalmayı + frenleri kontrol etmeyi + bisikleti sağa ve sola döndürmeyi öğrenerek ekledim.
Zamanla deneyimler deneyimleri besleyerek bisikleti seri şekilde kullanmayı öğrenmemi sağladı. Artık ben de yapabiliyordum. Ama ilk deneyimimde karmaşık ve zor gelmişti. Şimdi ise tek yapmam gereken bisiklete atlayıp sürmek ve keyfini çıkarmak.
İlişkilerimizde de aynı. İlk deneyimlerimizi kiminle yaşıyorsak o şekilde öğreniyoruz. Örneğin; kızlar yetişkin olmayı, anne olmayı nereden öğreniyor? Annelerinden. Erkekler yetişkin olmayı, baba olmayı nereden öğreniyor? Babalarından... Ailelerimiz deneyimlerine deneyimleri ekleyerek, öğrenerek bildikleri doğruları ya da yanlışları bize aktarıyor.
Bizler mağduruz aslında. Hayatta kalabilmek için bu aktarılanları öğrenmeye ihtiyacımız var. Gözlemlerime göre, bizim için doğru olduğunu düşündüğümüz ve bizi hayatta tutan tüm bu öğrenilenler, geçmişte öğrendiğini tekrar o anda yaşatacak olan insanları hayatımıza almamıza sebep oluyor. Çünkü zihnimizin bildiği daha iyi bir alternatif yok. Sadece tanıdık olanı yaşamayı biliyoruz. Öğrenerek uyguladığımız deneyimler, o yaşanan anda bizim için doğru idi. Ama artık ne kadar doğru?
Bizler mağduruz aslında. Hayatta kalabilmek için bu aktarılanları öğrenmeye ihtiyacımız var. Gözlemlerime göre, bizim için doğru olduğunu düşündüğümüz ve bizi hayatta tutan tüm bu öğrenilenler, geçmişte öğrendiğini tekrar o anda yaşatacak olan insanları hayatımıza almamıza sebep oluyor. Çünkü zihnimizin bildiği daha iyi bir alternatif yok. Sadece tanıdık olanı yaşamayı biliyoruz. Öğrenerek uyguladığımız deneyimler, o yaşanan anda bizim için doğru idi. Ama artık ne kadar doğru?
Nasıl dengede kalmayı + fren sistemini kontrol etmeyi + sağa sola dönmeyi ekleyerek bisiklete binmeyi öğrendiysek ilişkilerimizde de tercihlerimiz, hayatımızı yaşayış tarzımıza yeni deneyimler ekliyor.
Hata yapmaktan korkarak, sadece bize güvenli gelenlerle yaşamımızı devam ettirmeye çalışmak dengede kaldığımız bisiklette pedal çevirmeden yanımızdan geçenleri izlemek gibi bir şey aslında. Pedal çevirmek, ilerlemek, hayatını bir adım öteye taşımak isteyenlerin yapmaları gereken ilk iş harekete geçmek. Hatalarla, hataların beraberinde getirdiği deneyimlerle bize aktarılanları sorgulamak ve yaşayarak öğrenilen sağlam deneyimlerin üzerine bir hayat inşa etmek. Zihnimiz güvenli olmayı seçse de zihninizin içindekiler aslında sizsiniz.
Hata yapmaktan korkarak, sadece bize güvenli gelenlerle yaşamımızı devam ettirmeye çalışmak dengede kaldığımız bisiklette pedal çevirmeden yanımızdan geçenleri izlemek gibi bir şey aslında. Pedal çevirmek, ilerlemek, hayatını bir adım öteye taşımak isteyenlerin yapmaları gereken ilk iş harekete geçmek. Hatalarla, hataların beraberinde getirdiği deneyimlerle bize aktarılanları sorgulamak ve yaşayarak öğrenilen sağlam deneyimlerin üzerine bir hayat inşa etmek. Zihnimiz güvenli olmayı seçse de zihninizin içindekiler aslında sizsiniz.
Anılarınızı düşünün, kim sahip o anılara? ( Tabi ki Siz!) Bu anılardan kim etkileniyor?... (Yine Siz!)
Devam ettirip ettirmemek sizin elinizde...
Aynı kısır döngünün farkına varıp bu geçmişi, olumsuz deneyimlerin gücünü etkisizleştirmek isteyenler, değişim zamanı gelmiş demektir.
DENEYİMLERİN Mİ HAYATIN... HAYATIN MI DENEYİMLERİN... SEÇİM SİZİN...
